Oorlogsgeweld
in Libanon

De kunstenaars:

Walid Ra'ad probeert de relatie tot het oorlogsgeweld, dat Libanon van 1975 tot 1990 verscheurde, steeds opnieuw vorm te geven.

Maha Traboulsi,
Een Libanese performanceartieste, heeft in 1976 The Atlas Group opricht, ze stelt dat het Libanon van vandaag de symptomen van zijn pijnlijk verleden wil uitwissen, zonder de relatie met het oorspronkelijke trauma onder ogen te zien.

Het project krijgt als titel
The Dead Weight
of a Quarrel Hangs
Het zijn video-opnames, foto-installaties en kritische essays

Souleil Bachar
Een ex-gijzelaar van Hezbollah, de enige Arabier die in Beiroet samen met westerlingen werd gegijzeld, hij maakte 53 korte video-opnames over zijn gevangenschap.

Fadl Fakhouri
Was een autoriteit op het vlak van de geschiedenis van het Midden-Oosten.
De weduwe van de historicus bezorgde notitieschriften van haar man, die zonder veel moeite als
Hysterische documenten
gelezen worden.

tussen taal en beeld

Voertuigen die in een vuurzee waren
Met een pijnlijke nauwkeurigheid worden alle auto's die voor bomaanslagen gebruikt werden gedocumenteerd:
Niet alleen het automerk en bouwjaar en de kleur van het voertuig, maar ook, tot op de gram nauwkeurig, de hoeveelheid springstof die gebruikt werd, de diepte van het geslagen gat in de weg en het aantal personen dat bij een aanslag om het leven kwam.
Het kaartsysteem van de waanzin

I Think It Would Be Better If I Could Weep
De kustpromenade van Beiroet is een ontmoetingsplaats voor spionnen en samenzweerders.
Daarom observeerde de geheime dienst deze plek vanaf 1993 vanuit busjes waar frisdranken werden verkocht.

Iedere namiddag draaide de operator van camera 17 zijn toestel in de richting van de zonsondergang en liet zo zijn achttien meter brede zone van het strand onbewaakt.

In 1996 werd hij ontslagen, maar hij mocht het beeldmateriaal, dat hij in weerwil van zijn functie draaide, houden.
Het materiaal werd aan de Atlas Group bezorgd en vormt ongemonteerd het basismateriaal voor het project met de titel:
I think it would be better if I could weep.

Inspecting the scene shortly after the explosion that killed Beirut MP Gibran Tueni, Siham could barely utter anything else. "There must be some mistake, you must be confusing his body with someone else's," she pleaded, trembling, to a Red Cross rescuer.

naar boven

The Atlas Group

Meer dan tien jaar gevangen gezeten vormen kunstenaars de Atlas groep, een imaginaire stichting met als doel de jongste geschiedenis van Libanon te documenteren.

Zijn laatste dans
Als een jonge martelaar sterft hij.
Ze kleden hem in wit linnen en hossen met hem rond.

Vier katoenen onderbroeken voor Tony
Voor de vader van Tony Chakar stierf, schreef hij in zijn agenda dat hij nog vier katoenen onderbroeken moest kopen voor zijn zoon.
Het kon hem niet redden van zijn lot.

Beeld van een martelaar
Tony bracht een zwart-wit foto van zijn vader naar de officiële hofschilders van Hezbollah die alle martelaren plegen af te beelden.

Hij deed dat in plaats van met hen in discussie te gaan over de zinloosheid van zijn martelaarschap.