|
als
ik op reis ben
Tussen woorden en beelden,
zijn er tafelbladen
papierbladen vinden er steun.
Aangeschoven aan de tafel,
een stoel,
waarop de schrijver van de woorden,
of de maker van de beelden,
plaats neemt.
De tafels en stoelen zijn de getuigen
van gedachten
en van de activiteiten
die erop volgen
Henk van Faassen
de
tafel
een steunvlak voor mijn bord
en mijn glas
ontmoeting
onder die tafel
met iemand die ik ga liefhebben
onmogelijke bezigheden
om mijn bestaan te rechtvaardigen
Henk
van Faassen
de
tafel en het raam
iemand
is gaan zitten aan de tafel
en langzaam gebeurt het
langzaam verdwijnt hij
uit zijn gedachten gaat hij
vergeten
de
tafel is leeg en het is alsof de leegte
in hem binnendringt
hem vervult
langzaam
gaat hij met zijn ogen
tegen de muur omhoog naar het raam
naar het uitspansel over het dorp
ziet
hij de vogels van de hemel
hoe zij dwalen rond de toren van de kerk
en de wolken hoe zij voorbijwaaien
denkt
hij ik ben alles wat ik zie
Rutger Kopland
de
voortekenen
in de kelder van het huis
zou je de tekens kunnen ruiken
zoals de geur van schimmel
in de kelder van het huis
ieder voorteken een eigen geur
Henk
van Faassen
ik beweeg me
tussen de watertafels
regendruppels breken de spiegel
daaronder trillen zwarte diamanten
of zijn het kiezels?
tafels met water
tot de rand gevuld
iedere regendruppel
kan de laatste zijn
aan tafel
Henk van Faassen
|
