kabouters



tussen taal en beeld


Kabouter Wesley in Humo aan het woord




Affiche van de Kabouterpartij voor de gemeenteraadsverkiezingen van 1970


Kabouters gaan in de politiek
Amsterdam heeft een nieuwe partij: de Kabouterbeweging. De kabouters zetten zich af tegen de moderne consumptiemaatschappij en de aantasting van het milieu. Een leefbare stad met veel groen en genoeg woningen voor iedereen was het doel. Ze riepen de Oranje Vrijstaat uit. Amsterdam-Kabouterstad doet met Roel van Duijn mee aan de gemeenteraadsverkiezingen.
De Kabouterpartij haalt 11% van de stemmen en werd met 5 zetels de 4de partij van de stad. De raadsleden rookten wiet tijdens de raadsvergaderingen.
Het kraken van panden als protest tegen de woningnood, en een nieuwe, fonetische, spelling staan op het programma.

Ze geven een eigen Kabouterkrant uit en hebben communes met eigen postzegels. Uiteindelijk valt de fractie door kabouterruzie in 1971 uiteen.
Van Duijn blijft nog enige jaren actief in de politiek, GroenLinks. In 2009 bleek dat hij jarenlang geschaduwd was door de AIVD.



Kenmerkend voor kabouters is dat ze klein zijn
Dat is met dit baasje niet het geval. Hij is zes meter hoog en weegt 4.500 kilo. Het beeld is gemaakt door de Amerikaanse kunstenaar Paul McCarthy en stond op de binnenplaats van Museum Boijmans Van Beuningen.
De gestileerde kerstboom die de kabouter in zijn hand houdt lijkt veel op een dildo. Daarom besloot de Gemeenteraad van Rotterdam het beeld uit de openbare ruimte te weren.
Toch kreeg hij een plek op het Eendrachtsplein. Dat heeft de wethouder van Cultuur, Orhan Kaya, van Groen Links, een soort Kabouterpartij, voor elkaar gekregen. En daar staat kabouter 'Butplug' dan.



Jenever

Dat kabouters niet vies zijn van een magisch drankje blijkt hier.



Front voor de Bevrijding van Tuinkabouters
Het komt in actie tegen gedwongen slavenarbeid van voortuinbewoners.


Beschouwing van kabouters
op een Antwerps dak.

Van hieruit zien
onze streken
er anders uit dan wij ze zien
en dat een standpunt
een mens kan breken
heeft het verleden ons geleerd.

Misschien


Foto en tekst: Jo Huylebroeck


The gnomes are comming to take you away!


They are comming to take you away aho aha



Kindertekeningen
Als kinderen kabouters en zeehondjes tekenen zijn dat veelal brave mannetjes die schattige aangespoelde dieren uit de waddenzee redden en met kruiwagentjes naar de crèche brengen. Maar af en toe verbeelden ze de realiteit.




Mijn tuinkabouter
Deze kabouter is eigenlijk een kaars en zal daarom langzaam vergaan. Af en toe neemt één van de kleuters hem mee om hem in het kinderdagverblijf te laten logeren.

Het huis met de kabouters
Het werd in 1884 door architect A.C.Boerma in opdracht van de familie Van Ballegooijen gebouwd in neogotische stijl.



Op de gevel aan de Ceintuurbaan in Amsterdam zitten twee enorme kabouters.
Het verhaal gaat dat de ze elke vier jaar op 29 februari elkaar de bal overgooien. Om te voorkomen dat ze eerder aan houtrot ten onder zouden gaan moest het hele pand gerestaureerd worden.



Klabouterman
Volgens overleveringen was er aan boord van Duitse, Nederlandse en Vlaamse schepen een beschermende geest die Klabouterman werd genoemd. Die klopte op de scheepswand om te waarschuwen voor de zwakke plekken en ander onheil. De kloppende wezens schijnen in sommige huizen ook wel gehoord te worden. Een kobold werd vroeger aan de mast van een schip vastgebonden en had een magische kracht van een gestorven kind gekregen. Als de klabouter op de een of andere manier verdween betekende dat het schip zou vergaan.








De bomen in het bos zien de mannetjes gaan. Een enkel mens ziet kans een wezen wazig te fotograferen. Kabouters bestaan, ook al heeft niemand ze ooit de hand mogen schudden.



Wie nachtmerries
krijgt na het innemen van foute paddo's is bang dat de gipsen kabouters uit hun perkjes verdwijnen.
Dat moet wel tot onheil leiden.
Duisternis zal over de rulle aarde van hun aangeharkte tuintjes heersen.




Een nieuwe beeldenstorm dreigt in de spirituele wereld van trillende energievelden, kleurige aura's en chakra's. Waar zijn de mensen bang voor? T-kabouters eten niets, poepen niet. Ze kunnen niet vluchten op hun lemen voetjes.
T-kabouters moeten bevrijd worden van volkssentiment der natuuraanharkers.