Berichten
uit de
Samenleving


> startpagina

> index berichten uit de samenleving


tussen taal en beeld











"Teekenen is spreeken en schrijven tegelijk"


Op een van de bijgebouwen van het Rijksmuseum was vroeger een teekenschool gevestigd.
Op de gevel staat bovenstaande tekst in een fraai letterschrift.
Hiermee is nut en noodzaak van een gelijktijdige ontwikkeling van taal en beeld aangedragen.




Aan de tafel van de meester op mijn lagere school was een puntenslijper bevestigd.
Een gewilde machine waarmee we, als dat nodig was of niet, een punt aan onze potloden konden slijpen.
De krullen slijpsel kon je in een doorzichtig deel van het apparaat zien neervallen.
Als tekenlustig jochie had ik aan mijn potlood twee punten geslepen.
Toen de meester vroeg waarom ik dat deed zei ik:
"met de ene kant schrijf ik en met de andere kant kan ik lekker tekenen".
Overigens had de meester ook een tweezijdig potlood, rood en blauw.
Dat gebruikte hij om zijn goed- of afkeuring op je werkstukken aan te geven.

Sinds er op de meeste basisscholen geen leerkracht beeldende vorming meer rondloopt
zou je kunnen denken dat kinderen niet meer kunnen tekenen.
Toch is tekenen één van de basisvaardigheden van kinderen.


Kinderen moesten vroeger een voorbeeld uit een methode natekenen.
Rechts was een 'vrije tekening'

In 1889 kwam er een wet op het Lager Onderwijs van minister Goeman Borgesius
waarin het tekenen met de hand een verplicht vak was.
Er werd getekend aan de hand van wandplaten met vlakke vormen.

Een boekje waarin de tekenmethode werd aanbevolen droeg de titel:
het middel om schoonheid, kleur en fleur te brengen in alle onderwijs op uw school




hier is meer te lezen

Henk van Faassen

8 8 2018