Eclips



De maan, de zon
en de zee

in de nacht komen de schaduwen tevoorschijn
aangetrokken door de maan
de dingen krijgen een angstige betoning
er zijn bijna geen kleuren
de betekenis is veranderd

de zon die met gloeiende kracht
de bergen betast totdat ze
langzaam verbrokkelen en met de stromen
meegenomen worden naar de zee

 

Hoe is de zee in het maanlicht.
Is er niet een grote eenheid tussen hen?
Maar als de zon weer de macht krijgt?

 

tussen taal en beeld

Royal Dutch Eclipse Club
by appointment of HRH Queen Beatrix I of the Netherlands

Rapport No 32/786-00001+
Feb 16 1980
Solar Eclipse Expedition
Gokarn / Karwar / India


Eclipse minus 13
Het kamp komt in beroering.
Iedereen is zo druk bezig met triviale dingen
dat we op het nippertje de posities innemen.
Eclipse minus 12
Mijn positie is op de top van de berg naast
de modelschool in Gokarn.
De klim er naar toe is zwaar.
Eclipse minus 11
Mijn onderzoekspositie is opgesteld.
Het speciaal voor dit doel ingerichte
Paraplutheater staat op het hoogste punt.
Eclipse minus 10
Een stevige noordenwind doet de witte
doeken van het theater horizontaal wapperen. De gekleurde panelen, waarop de zon en de
maan afgebeeld zijn, wapperen in zuidelijke
richting.
Eclipse minus 9
Er is sprake van aantasting van de zon door
de maan. Mijn observaties voltrekken zich
door het doek van de zwarte paraplu,
en deels door speciale oogglazen
(22 rupees)
Eclipse minus 8
De zon gaat nu goed op de maan lijken.
Mijn opdracht is de geluiden in relatie tot de
eclipse te registreren.
Het zicht is nog steeds goed hoewel er een
dreiging ontstaat.
De duizenden pelgrims die tussen de palmen aanwezig moeten zijn
maken geen geluid meer.
De loudspeakers zijn verstomd
Eclips minus 7
De dierenwereld reageert.
Een enkele haan kraait.
De kraaien kraaien ook
Eclipse minus 6
De mensen die ik vanuit mijn hoge
onderzoekspositie waarneem
worden onrustig.
Een enkele hond blaft.
Eclipse minus 5
De verduistering van de zon
gaat nu in een snel tempo.
Mijn onderzoek wordt zwaar gehinderd
doordat mijn horloge gejat is.
Eclipse minus 4 - 85%
Voor een korte periode is de wind gaan liggen.
De temperatuur daalt waarneembaar.
Eclipse minus 3 - 90%
kwadraat der parabolen sluit zich.
Eclipse minus 2 - 95%.
Vanuit zee komt een duistere schaduw.
De hanen hebben gekraaid.
Een enkele mol komt tevoorschijn.
De wind steekt weer op.
De kraaien zijn verdwenen.
Een vreemde stilte omgeeft de heuvels.
Er is geen waarneembare beweging. Geluiden komen ingepakt over,
maar hebben geen betekenis meer.
Alle vogelgeluiden verstommen
en ook de cicaden laten zich niet horen.
Eclipse minus 1- 97%
De duistere schaduw rolt als een gordijn
over zee naar het land.
Er is geen ontkomen meer aan.
Als de wereld moet vergaan, dan nu!
Mijn waarnemingen worden door emoties gevoed.
De kerk van Rome,
toch wel goed in het organiseren van wonderen, kon dit niet regelen.
Een vaag lichtschijnsel doet zich nog voor. Geluid min. 87%
Eclipse minus 0 100%
We have complete solar eclipse.
Ik heb het paraplutheater terzijde geworpen.
Science has no meaning anymore.
Es gibt ueberhaupt keine Wissenschaft
die sich entziehen kann von diesem schatten.
Aan de horizon een vermoeden van enig licht. Sterren zijn zichtbaar.
Wind steekt op, een steen rolt naar beneden, een wegkruipend dier.
Het duister heeft de berg in bezit genomen. De planeten manifesteren zich.
In Agonda sluiten de mensen zich op in hun huizen.
Eclipse plus 1
De wereld is niet vergaan.
Het licht keert terug.
Menselijke geluiden zijn waarneembaar. Ieder gaat door waar we gebleven zijn.
Toch moet er een blijvende schaduw zijn
blijven hangen.

 

Elf maanden op pad
om de reacties van de mens
op het buitenaards gebeuren
te onderzoeken.

Ik klim omhoog, eerst door menselijke uitwerpselen om een roodaardige wand te overwinnen.
De doeken van het ParapluTheater wapperen om mijn hoofd en belemmeren mijn uitzicht.
Tenslotte langs cacteeën die alle moeite doen het ParapluTheater te pakken te krijgen.

Daar zit ik dan
Mijn lasbrilletje knelt, er is geen zitplaats.
Mijn kont doet zeer.
Waar doe ik dit voor?

Boven op de berg is het koel
Als ik mijn pet onder mij schuif zit ik zachter.
De lasbril hangt aan de krul van de paraplu klaar voor gebruik.
Mensen wijzen naar mij, het moet een bizar gezicht opleveren, die wapperende dingen op de berg.
In het dorp staan twee enorme tempelwagens klaar.

zes vrouwen zoeken de 'scientist'
Mensen wijzen naar de bergtop.
Zouden de vrouwen met de sarees de steile klim ondernemen? Gaan ze de onderzoeker storen?
Verdomd daar heb je ze.
Hoe kan ik ongestoord geluiden waarnemen met zes kwekkende vrouwen om mij heen?
Ik geef ze een brilletje en leg ze uit dat ze stil moeten zijn voor de wetenschap.
Ze houden zich koest.

Ik voel de brand van de giftige plant in mijn nek
Ik moet al mijn kleren bij de put uit trekken om mij van die plantenhaartjes te ontdoen.
Het geeft een rover de gelegenheid mijn kleren te stelen.
Een drijfjacht van één onderzoeker in onderbroek en 50 dorpelingen.
De dief gooit mijn kleren weg, op mijn horloge na.
Alle onderzoekingen vanaf nu zijn tijdloos geworden.

De wetenschappelijke jas
Hij is zes maal gewassen.
Het stijfsel is er nog niet geheel uit.
Ik draag hem vol trots.
Ik ben nog niet zo lang wetenschappelijk onderzoeker.

De zon is weg
Nu die zonsverduistering dan echt aan de gang is laat ik die koninklijke wetenschappelijke rimram voor wat het is en ga op mijn gemak naar de zon zitten kijken.
De omgeving is indrukwekkend.
De plotselinge duisternis een meer dan magische gebeurtenis.
Ik ben blij dat ik niet tussen de pelgrims zit.

Als de wereld vandaag was vergaan
had ik in ieder geval gezien
hoe het kwam

Zonsverduistering over Cornwall

deze teksten opvragen

10 augustus 1999

Op de heuveltop, oorspronkelijk een wachttoren bij Martinstown zal de eclipse 98% zijn.

Bij het Hardy Monument ziet het zwart van de mensen. Het landweggetje kan het verkeer nauwelijks aan.

Ik maak een 'pinhole camera' van een stuk karton en een wit dienblad. Van enige opname is niets gekomen.

Het is zwaar bewolkt en we zien tussen de wolken door de stadia van de verduistering.
Door mijn beschermend brilletje zie ik weinig. Als de duisternis invalt gaan alle schapen om ons heen liggen.

In de verte gaan de lichten van de haven aan. Als het licht terugkeert staan de schapen op en lopen in het rij weg. Zo zijn ze het gewend 's morgens.



Na een zonsverduistering beginnen de hanen te kraaien. Alweer een nieuwe dag! Andere vogels kwinkeleren er even op los. Het lijkt alsof de doek van hun nachtkooi is afgerukt. Insecten die overdag tekeer gaan, zijn stil. Sommige bloemen sluiten zich, andere openen zich juist om een beetje extra zon te vangen. Bijen stoppen met uitvliegen.
Pas na zo'n tien minuten komen de daginsecten weer in actie.



De natuur ontwaakt niet echt. Een zonsverduistering duurt te kort om de biologische klok van dieren te storen. Dieren en mensen kunnen dagen lang in het donker zitten terwijl hun inwendig ritme gewoon door gaat. Zonsverduistering werkt als een kort dutje. De zonsverduistering is voor mensen een mystieke ervaring. Voor dieren is die verontrustend.

 



Vogels in de lucht laten zich soms verrassen. Het duister valt veel sneller in dan de normale avond. Ze willen een rustplaats te zoeken, maar zijn te laat en blijven in het donker rondfladderen.
Trekvogels kunnen even op een dwaalspoor raken. Zij oriënteren zich op de zonnestand. Een verdwaalde vogel zal niet per ongeluk met de zonsverduistering mee te vliegen.



Weinig dieren zullen het verschijnsel bewust gadeslaan. Een uitzondering zijn de mensapen. Die zijn geboeid zijn door natuurverschijnselen. Chimpansees kijken stil met ontzag naar een goede onweersbui of gaan juist opgewonden rondrennen. Ze gaan zelfs wel op een hoog punt zitten om eens lekker naar een mooie zonsondergang te kijken.


Een grote zonsverduistering
was in ons land
het laatst
11 aug. 1999
te zien
en pas in 2081
is hier weer
zo'n grote zonsverduistering zichtbaar.








omhoog >>
vervolg >>