Letters op het lijf



tussen taal en beeld

 

De typografie van teksten op T-shirts
is even uiteenlopend en divers als de teksten zelf.

We zijn het zat!

No Time To Waste

I'm a Rock Star

Size Does Matter

Je bent wat je draagt
Via uitgekiende marketingtechnieken worden kledingmerken gelieerd aan een lifestyle.
Levi's is er ooit mee begonnen de naam prominent op de broeken te zetten.
Esprit, Gucci, Men, Polo, DKNY en Versace kunnen volstaan met een logo om mensen het gevoel te geven er bij te horen.

We laten ons behoorlijk manipuleren door de brandmanagers.
Bovendien is de drager van zulke kleding op zijn beurt een onbetaalde wandelende reclamezuil.

Tatoeage, de vroegste vorm van bodytekst
Vroeger waren het hoeren en zeelieden die een tattoo hebben laten zetten, tegenwoordig blijkt zelfs de voormalige FNV-voorzitter Lodewijk de Waal er een te hebben.



In de film The Pillow Book, van Peter Greenaway wordt het lichaam wordt gebruikt als papier.
De hoofdrolspeelster laat haar lichaam beschrijven door haar minnaars en dat leidt tot weergaloos mooie vormen van Japanse een Engelse kalligrafie.

Schoenen en sokjes die veelvuldig bestempeld zijn met het woord 'artist'. van de Mexicaanse kunstenaar Ulyssus Carrion die onder meer naam verwierf als ontwerper van intrigerende kunstenaarsboeken.

 

 





Op voetbalshirts is de vormgeving van rugnummers belangrijk. De scheidsrechter fluit naar een genummerde speler en niet naar de mens achter het nummer



Shirtreclame rukt bij wielrenners op. Hun kleren zijn bezaaid met boodschappen. De winnende reclamezuil juicht.



Super gladde pakken flitsen over het ijs. Op de zwoegende lichaamsdelen de naam van de sponsor en nooit van de schaatser.



Sportverslaggevers en juichende fans willen in een vechtende kluwen ijshockeyers weten wie er wie met zijn stick op de kop mept anders is de lol er af.





omhoog >>
vervolg >>