|
tussen
taal en beeld
Harald Vlugt: Boek
The
New Art of Making Books
door
Ulises Carrión [1941-1989]
Ulises
was een Mexicaanse kunstenaar, die lange tijd in Amsterdam woonde, waar
hij de boekhandel en galerij Andere Boeken en Zo had.
Hij werkte voor het internationale MailArt Netwerk.
Carrión zat in de alternatieve kunstwereld
met kunstenaarsboeken, prentbriefkaarten, multiples, audiowerken.
Voor Carrión, was de MailArt een intellectuele uitdaging.
Wat
is een boek eigenlijk?
Een
boek
is geen doos vol woorden.
Een
schrijver
schrijft
geen boeken, een schrijver maakt teksten.
Een
literaire tekst
opgeslagen
in een boek gaat voorbij aan het feit dat het boek een autonome opeenvolging
van ruimte en tijd is.
Lettertekens
omvatten
de ruimte, lezen bepaalt de tijd.
Boeken
zijn
in principe bakken met al dan niet literaire teksten.
Oude
kunst:
schrijver
schrijft teksten, de rest wordt door ambachtslieden gedaan.
Nieuwe kunst:
schrijver
maakt boeken en is verantwoordelijk voor het gehele proces.
Proza
en Poëzie
In
een oud boek
zien alle pagina's er hetzelfde uit.
In de nieuwe boekkunst is iedere pagina een verzelfstandigd element
voor de structuur die boek heet.
Vergeleken
met een roman waarin niets gebeurt
zal
in een gedichtenbundel soms iets, hoewel meestal heel weinig, gebeuren.
Voor
het vormgeven van proza
is
weinig nodig, wat hoofdletters, interpunctie en marges.
Belangrijk als het niet opvalt.
Voor poëzie is het een ander verhaal.
Een
gedicht schrijven
is
een totaal andere handeling dan het in ons hoofd prenten van poëzie.
Gedichten
zijn liederen.
Dichters
schrijven ze maar zingen ze niet. Ze publiceren ze.
Maar
gedrukte gedichten
missen
het luid lamento voorgedragene niet, integendeel ze winnen een ruimtelijke
realiteit.
De
Ruimte
Concrete-
en visuele poëzie hebben het meest intensieve gebruik van ruimte
in de geschiedenis van de literatuur tot stand gebracht.
Tekst
is
echter geen poëzie als het ruimte inneemt.
Als
communicatiemiddel,
zal
de literatuur altijd oude literatuur zijn.
Taal
Woorden
in een nieuw boek
zijn niet de dragers van een inhoud,
noch de luidspreker van de ziel,
of de waarde van boodschap, het zijn slechts woorden woorden woorden.
Een
schrijver van de nieuwe kunst schrijft zeer weinig.
Een
zoektocht naar absolute blankheid,
zoals
elk gedicht naar stilte zoekt.
Paradox:
om
concreet te zijn, moet taal eerst abstract worden
Ik
probeer een roos te beschrijven
die niet mijn roos is,
noch zijn roos,
maar ieders roos
en de roos van niemand
Structuren
Tien
rode boeken kopen
omdat die kleur het beste bij zijn
interieur past.
Plagiaat
is
het uitgangspunt van de creatieve activiteit in de nieuwe kunst.
Absolute
isolatie:
boeken
met één enkel woord er in.
In
kunst
kun
je niemand liefhebben.
In het echte leven hou je van iemand.
sonnetten
zijn
net zo goed als grappen,
liefdesbrieven of weerberichten.
Het lezen
In
de oude kunst
worden alle boeken op dezelfde manier
gelezen.
In de nieuwe kunst vereist elk boek een andere manier van lezen.
Een
boek lezen,
is
zijn structuur waarnemen.
Het niet nodig om daarvoor vijf jaar op een Faculteit der Letteren door
te brengen.
Dit
is een verkorte tekst
U
kunt de complete tekst opvragen:

|