Andere talen
andere tekens

Spijkerschrift, 3000 v.C.
Ontstaan in Mesopotamie.
Wigvormige inscripties in kleitabletten, die als ze gebakken werden, lang bewaard bleven.

Het schrift is waarschijnlijk door Soemeriers ontworpen.
Er waren eerst ruim 2000 tekens, maar naarmate meer volken zoals Babyloniers, Assyriers, Elamieten, Hittieten, Hoerrieten en Perzen ze gebruikten, steeds verder terugliep en in het Oud werden dat er steeds minder, in het Perzisch nog maar 42 tekens.

Het bleef in gebruik tot ca. 100 v.C., daarna vrij snel verdrongen door het Aramese schrift.

Het oude spijkerschrift bezat woordtekens (logogrammen), lettergreeptekens (syllabogrammen) en tekens voor woorden met meer dan een betekenis (determinatieven)

Uiteenlopende schrijfrichtingen en het feit dat steeds meer talen er gebruik van gingen maken met weer andere tekens hebben de ontcijfering zeer bemoeilijkt.



Om mani padme hum
Het steeds herhaalde Om mani padme hum is een mantra uit het Tibetaanse Boeddhisme.
De spreuk zou al in de vijfde eeuw vanuit India naar Tibet zijn gebracht.
De betekenis is:
'Ik eer de vrucht, de wijsheid van de lotusbloem'
Ook wordt het wel eens vertaald als
'O, parel in de lotusbloem'
'O, kleinood van de lotus'
'Groet aan het juweel in de lotus'.

Het is waarschijnlijk de meest bekende mantra in het boeddhisme.
Een mantra is een dichtregel, een spreuk met het effect van een gebed.
In sommige gevallen wordt hij herhaald en is hij bedoeld om voortdurend te reciteren.
Mantra's beginnen in het algemeen met Om en eindigen meestal met Hum of Hung.
In India en andere plaatsen is de uitspraak verschillend, met name padme en peme en hum en hung zijn regionale verschillen.


Devanagari [India]

Koreaans [Hangül schrift]

Mongools

Vietnamees
Tamil

tussen taal en beeld




Gezegend is de wijze die kent de wegen van heel het heelal
En evenzo gelukkig is de dwaas
die aan zijn wijsheid niet twijfelt.
Maar moge een mens er niet tussen vallen, gekweld door twijfels over goed en kwaad, ontstaan door de werkingen van een brein behept, met maar een beetje kennis.

Vallana ( India tussen 900 en 1100)
(Vert. drs. A.A.E. van der Geer)
muurgedicht in Leiden


Visuele Poëzie [Japan]

Helaas
De bloesems vallen - waarom toch zo'n haast?
Op leeftijd wil ik dat de lente draalt.
Helaas dat alle plaatsen van genot Verschillen van de dagen van mijn jeugd.
Wat mij het hart ontspant is slechts de wijn,
Wat mij de geest verzet de poëzie.
Deze idee zou Tao Yuanming begrijpen -
Mijn leven valt veel later dan het jouwe!

Du Fu 712-770 China
[vert. W.L. Idema, De verweesde boot]
muurgedicht in Leiden

Devanagari
In het Boeddhisme wordt het Devanagari alfabet gebruikt.
Devanagari, letterlijk "stad van de goden", is een oud alfabet uit India, bijna duizend jaar oud, waarmee zowel klassieke talen zoals het Sanskriet, als moderne talen zoals het Hindi worden geschreven.

Wat het Devanagari zo speciaal maakt, vergeleken met de westerse alfabetten, is dat de letters in dit alfabet elkaar niet lukraak opvolgen, zoals bij ons, maar geordend zijn op de manier van uitspraak en de gebruikte spraakorganen.
Terwijl bij de meeste westerse alfabetten de letters op de regel staan, hangen ze in het Devanagari sierlijk als aapjes aan de waslijn.

 

Tongue will yearn for gift of speech,
speech for turn of phrase,
Poetic meets will stand bereaved of my style and grace

New goblets wheel around, doubtless, in your town, My old wine will sure be missed, saqi, in your age.

I, of course, did restless toss ever since I left my home, My homeland too must have missed this exile unfortunate.

To them we owe the lamps of love burning bright in every heart, The world will yearn for the man of art who once did fill the stage.

Change the gardener if you can, otherwise in vain, You'll look for the rose and cypress, and their cooling shade.

If the cruel wind of times continues to sway, Earth wil lie drained of water, sun deceived of rays.

Nasir Kazmi , Pakistan, 1925-1972
[vert. K.C.Kanda]
muurgedicht in Leiden





Ik hou van mijn buren
in alle talen geplakt
op een peperbus in Amsterdam.
Zou het helpen?

 



VOETAFDRUKKEN IN HET ZAND
EEN GEBROKEN TAK
OF
EEN CONFIGURATIE VAN STENEN
ALS SCHRIFT



ER ZIJN WOORDEN GENOEG
Wie de woorden gebruikt is niet duidelijk. Schrijvers schuilen achter een pseudoniem. Lezers hebben een codenummer op hun bibliotheek pas. De boeken zijn verborgen achter stofomslag met een foto van een aantrekkelijke vrouw.

OP DE ACHTERFLAP
is de schrijver te zien. Met een hand nadenkend onder de kin blikkend in de lens van een artistieke fotograaf. De tekst op de achterflap moet de inhoud verkopen. Dat hoeft niet noodzakelijk aan te sluiten op de werkelijke inhoud en betekenis van het boek.

HET LIJKT EEN PARADOX
om concreet te zijn moet taal eerst abstract worden.

Ik probeer een roos te beschrijven
die niet mijn roos is,
noch zijn roos,
maar ieders roos
en de roos van niemand


TIEN RODE BOEKEN KOPEN
OMDAT DIE KLEUR
HET BESTE
BIJ JE INTERIEUR PAST







omhoog >>
vervolg >>