|
Ambachtelijke
klei
International
Society of Clay
De
oprichting van de ISOC heeft plaats gevonden onder bijzondere
omstandigheden.
Op 15 juli 1918 vertrok uit de haven
van Liverpool de RMS Carpathia, van 13.000 ton, met
bestemming Boston.
Aan boord bevond zich een illuster gezelschap van heren, die
allen met maar een doel aan boord waren, de oprichting van
de ISOC. In zekere zin was de plaats voor deze oprichtingsvergadering
op open zee, een bizarre daar de ISOC zijn oorsprong op land
heeft en weinig van doen had met de zeeën.
Daar zou echter spoedig verandering in komen.
De 38 leden van diverse afkomst en sociale klasse, waren het
over vrijwel alles eens, behalve over de plek waar de oprichtingsvergadering
zou plaatsvinden. Een ieder vond zijn eigen land; zijn eigen
grond het belangrijkst, zodat een beslissing uitbleef. Zo
besloot men uiteindelijk om de ceremonie buiten alle landsgrenzen
te voltrekken en kwam men op het idee dit op volle zee te
doen.
Zo stapten op 15 juli 1918 de 38 commissarissen in spé
de loopplank op. Bij sommigen kon men nog de sporen van klei
aan hun schoenen zien zitten.
De politieke situatie in deze tijd was gespannen. Duitsland
had te kennen gegeven de vijand ook op zee te zullen bestrijden.
Zodoende werd besloten in
een konvooi met zes andere schepen te varen.
Dat het schip vertrok had te maken met de gedachte dat de
Duitsers nooit een passagiersschip zouden aanvallen. Een misrekening,
zo zou spoedig blijken.
Vroeg in de ochtend van 17 juli kwamen de 38 commissarissen,
elk een grote zak meeslepend, de lounge op het 2e dek binnen
en gingen aan een grote ronde tafel zitten.
|
|
|
|
tussen
taal en beeld
.
De
ceremonie
De voorzitter sprak de commissarissen lang, begeesterd en soms
emotioneel toe. Toen hij uitgesproken was haalden de commissarissen
allen tegelijk de zakken te voorschijn, trokken hun jassen uit,
deden schorten om en begonnen in de zakken te graaien.
Ieder lid had klei meegenomen uit zijn eigen streek en hiermee
werd een ingewikkeld patroon van lijnen op de grote ronde tafel
gemaakt Het werd een symbool van verbondenheid en tevens een netwerk
met al zijn vertakkingen, kruispunten en verbindingen.
Als spinnen kropen de commissarissen voorzichtig langs en over
elkaar heen, 38 symbolen van de tastzin.
De basis van het netwerk
was nu gelegd, de aardsoorten met elkaar verbonden, de machten
geconsolideerd.
Het netwerk begon langzaam een eigen leven te leiden.
De commissarissen waren weer aan de tafel gaan zitten, keken naar
hun werk en verbaasden zich over de complexe eenvoud ervan.
Toen nam de voorzitter weer het woord. In een korte toespraak
zei hij nog iets over de belangrijkheid van het werk, niet wetende
dat hij bij de daaropvolgende handeling, en geheel buiten zijn
weten om, de ceremonie een plotselinge wending zou geven.
|
|
|
|
|
.
De
International Society of Clay bestond voor de oprichting uit kleine
organisaties en splintergroeperingen over de verschillende continenten
verspreid.
Een van de doelstellingen van de ISOC is het behouden en promoten
van het ambachtelijke omgaan met klei.
Een
hamerslag en de klap van een torpedo
Het was de
hamerslag van de voorzitter; de definitieve oprichting van de
ISOC, die samenviel met het commando van een Duitse U-boot kapitein.
'Feuer!'
Een noodlottige torpedo baande zich een weg vlak onder het wateroppervlak
richting Carpathia.
Het netwerk was in werking getreden en bepaalde nu de geschiedenis
op zijn eigen en ondoorgrondelijke manier.
De eerste torpedo sloeg in aan bakboord, de tweede in de machinekamer
met als gevolg vijf doden onder het personeel. De brand die daarop
volgde greep om zich heen. De kapitein beval de sloepen te strijken
en niet veel later zaten alle bemanningsleden en passagiers in
de sloepen. Vanuit de sloepen zagen de commissarissen de vlammen
uit de lounge op het 2e dek slaan met daarin nog steeds het netwerk,
dat door de vlammen werd gebakken.
Het kristalrooster
van kleimoleculen zette zich daardoor om van een alfa naar een
bèta rooster en maakte de klei zo onoplosbaar in water:
Twee uur na de inslag was de Carpathia in de golven verdwenen,
het netwerk met zich meenemend.
De HMS Snowdrop, die deel uitmaakte
van het konvooi kon alle overlevenden oppikken en kwam 's avonds
18 juli in de haven van Liverpool aan.
Op 49.28 N. 19.46 W: 120 mijl ten westen
van Fastnet Rock ligt op een diepte van 170 meter, nog
steeds onaangeraakt, het netwerk in de lounge van de Carpathia.
Het werkt nog steeds, tot op de dag van vandaag
Liverpool 1953
>
terug
|
|
|
