|
tussen
taal en beeld
Kan
je nog je eigen huis bedenken?
In
het verleden konden steden en dorpen nog groeien binnen het herkenbare
gezichtsbereik van de mensen die er leefden
Nu en voor de toekomst zal dat totaal anders zijn.
De snelle ontwikkelingen op allerlei gebied dwingen ons steden
pasklaar te bouwen
zonder dat de tijd in staat wordt gesteld haar karakter eraan
mee te geven.
Wij moeten weet hebben van stedenbouwkundige vraagstukken
die om complexe oplossingen vragen;
maar zijn wij daartoe in staat?
Als in ons land de visie opgebracht door de werkelijke architectstedenbouwer
zijn kans zou kunnen krijgen, zonder tegengehouden te worden door
alle hinderlijke gemeentelijke- en regeringspolitieke belangen,
dan kunnen we steden bouwen waar het goed leven is.
In een dergelijke visie omtrent het stedelijk wonen dienen ook
de bijdragen van specialisten op maatschappelijk, sociaal en cultureel
gebied
een plaats te krijgen
en niet in de laatste plaats die van de burgers die bewust willen
zijn van hun woonverlangens.
De
film is ontstaan uit het creatieve werk van:
twee architecten, een graficus, cineasten, een tekstschrijfster,
acteurs, twee componisten en een mimespeler.
Daarbij was er vooraf geen draaiboek noch een scenario.
De film is voortgekomen uit de gesprekken, grafische fragmenten,
bouwtekeningen, partituurfragmenten, bewegingen en acties van
dramatische aard etcetera.
Uit de wederzijdse beïnvloeding zijn de beelden en klanken
ontstaan.
We
hebben geprobeerd om doormiddel van filmische technieken een verbreding
omtrent het begrip of de ervaring van ruimtelijkheid of ruimtelijk
milieu in de specifieke, toekomstige, verhoudingen van onze samenleving,
tot stand te brengen.
|
