|
Monsters
bestaan voor jonge kinderen 'echt'

Ieder die zijn jonge
kind voorleest uit een prentenboek weet dat die boeken bronnen zijn
om met je kind over van alles en nog wat te praten. Er zijn prentenboeken
die over monsters gaan. Als je daar uit voorleest kunnen de kinderen
lekker griezelen, maar je kunt ze tegelijkertijd geruststellen: Monsters
bestaan niet
Monsters
in een koffertje
Een uitgever van educatief materiaal is op de gedachte gekomen om het
hele monstergebeuren in monsterkoffertjes te stoppen.
In de koffertjes zitten een serie platen en informatie voor ouders,
grootouders en leerkrachten.
De samenstellers van Monsterkoffertjes beweren dat het zien van fantasiewezens
een teken is dat het kind leert omgaan met de complexe wereld.
Moeten
kinderen naar de dokter om van hun monsterangst genezen te worden?
De gebruikte platen zijn stereotiep van opvatting waar het monsters
betreft.
De kinderen hebben beslist angsten en benoemen die soms gemakshalve
als monsters.
Over hun werkelijke angsten krijg je niets te horen als je over monsters
begint.
Zo is de juf is bang voor spinnen, Oma bang voor een muis en ga zo maar
door.
Ook de werkelijke angsten van de volwassenen komen niet ter sprake.
Dat je daarvoor naar de dokter zou gaan is iets dat ik niet zo snel
met kleuters zou bespreken.
Zeker niet als dat een een dokter is met een monster op zijn rug dat
van plan is een hap uit het kale, geleerde, hoofd van de arts te nemen.
De volwassenen op de platen zetten een nogal grote mond op, is dat om
hun eigen angst te overschreeuwen?
[bron: Boer,
H. de
Monsterkoffertjes Uitgever: CPS onderwijsontwikkeling
en advies]

Bijbelse
monsters
De gruwelijke relaas van Jonas die op zee regelrecht in de bek van een
walvis geworpen werd. Het beest kotste het blote mannetje later weer
uit waarna Jonas weer verder kon gaan met het verspreiden van goede
boodschappen.
|