|
de
Jordaan
tussen
taal en beeld
>
Jordaan index
[1945]
De Bevrijding
De eerste vrije editie
van het Parool en
De Viegende Hollander, een blaadje dat door vliegtuigen over bezet
gebied uitgeworpen werd.
Het drama op de Dam
Ná
5 mei 1945 vallen er in Amsterdam nog doden door Duitse kogels
Na het eerste weekend, 5 en 6
mei 1945, vierde Amsterdam ook op 7 mei, uitgebreid de bevrijding.
Het was prachtig weer en de Dam stroomde vol feestvierders.
De eerste geallieerde troepen zouden daar aankomen.
Om te voorkomen dat de Duitsers het Centraal Station zouden opblazen
was het om 11 uur 's morgens
door de Binnenlandse Strijdkrachten bezet.
Bij dit zogenoemde objectdetachement hoorde ook koerierster
Isa Baschwitz.
Ze was gekleed als verpleegster met witte schort en witte kap.
In het station bevonden zich treinen met Duitse troepen die ontwapend
moesten worden.
Isa Baschwitz liep samen met één gewapende BS-er,
heen en weer langs de wagons
om de militairen te vertellen dat de oorlog voorbij was en dat
ze hun wapens moesten inleveren.
Als gevraagd werd aan welke kant ze eigenlijk stond zei ze:
"Ik ben voor de vrede".
Bij die actie kwamen twee BSers om het leven.
Verkenners
Op 7 mei bereikte een verkenningseenheid
Polar Bears van de Britse 49ste Infanteriedivisie,
in vier lichte pantserwagens en zes bren-carriers, rond 13.00
uur de grens van Amsterdam.
Ze werden op de Berlagebrug zo enthousiast ontvangen, dat ze nauwelijks
opschoten.
Daarom bereikte de verkenningseenheid pas veel later de Dam.
Plotseling reden ook twee overvalwagens met Grüne Polizei
de Dam op, maar die verdwenen weer snel. Na enige tijd verliet
ook de Engelse eenheid de Dam in de richting van Amsterdam-oost.
Drama
op de Dam
Voor er reden voor feest was brak er op de Dam even na drieen
een schietpartij los, waarbij de manschappen
van de Kriegsmarine vanuit de Grote Club, op de
hoek van de Kalverstraat en de Dam,
op de mensenmenigte op de Dam vuurden.
Hierbij vielen meer dan twintig doden en vele tientallen gewonden.
Er zijn verschillende verhalen over de oorzaak.
De schietpartij ontstond omdat een Duitse soldaat niet door een
BS-er ontwapend wilde worden.
Of omdat de Duitsers kwaad waren dat bevriende vrouwen onder hun
ogen kaal geknipt werden.
In ieder geval ontstond een ernstige schiet partij tussen de BS
en de Duitsers, die zelfs met machinegeweren op de menigte vuurden.
Het gevecht werd beëindigd toen de BS een bazooka naar de
Grote Club afvuurde

Intocht
van de Canadezen
De
Canadezen zijn onze bevrijders
Als Amsterdam haar bevrijding viert doet de stad dat met de Canadezen.
Die waren er pas op 8 mei maar ze bléven en werden zo in
de herinnering van de meeste Amsterdammers de echte bevrijders
De Engelsen hadden eigenlijk alleen maar verkenningswerk voor
de Canadese divisie verricht.
Ze reden vanaf de Berlagebrug geholpen door een verzetsman als
gids via de Leidsestraat naar de Dam maar keerden weer terug toen
het te link werd in de stad.
Maar
's avonds waren ze terug
In het oude stadhuis droegen ze het bestuur
van de stad over aan de nieuwe burgemeester, Feike de Boer.
Het clandestiene overleg van bestuurders, onder wie Willem
Drees, had hem gevraagd na de oorlog burgemeester van Amsterdam
te worden, als opvolger van de pro-Duitse burgemeester Edward
Voûte.
De Boer was bereid, en zoals hij zelf zei, "...ik ging zitten
op die stoel en het liep".

Feike de Boer verlaat in gezelschap van
generaal Eisenhower het paleis op de Dam.
Op de achtergrond prins
Bernhard.
De 2e Anjeliersdwarstraat viert feest,
de Britse, Amerikaanse en Russische vlag naast de Nederlandse
driekleur

Hergebruik van beschuitblikken
Kinderen trommelen
op de biscuitblikken die door de geallieerden vliegtuigen
uitgeworpen werden.
De blikken werden ook gebruikt om bootjes van de maken.
De constructie was nogal gammel doordat de blikken met papiertouw
verbonden werden.
Na een tijdje kregen de peddelaars dan ook een nat pak.

Marnixstraat met de Bevrijdingslinde
Bevrijdingslinde
Ter herinnering aan de bevrijding planten de kinderen van de scholen
in de Jordaan een Bevrijdingslinde aan de
Marnixstraat.
Jammer genoeg bouwt het Gemeente Energiebedrijf, zonder gevoel
voor historie, er een smakeloos transformatorhuis naast.
Het had een haar gescheeld of de boom was gerooid, maar daar staken
de buurtbewoners een stokje voor.
Diep in de grond zit een urn met de namen
van de kinderen
Aanvullingen
en verbeteringen graag hier
terug
naar meer oproer
|