De
Hazenstraat is het tiende straatje

Hoewel
de straatjes formeel niet binnen de grenzen van de Jordaan vallen, maken
de zogenoemde Negen Straatjes, daar qua sfeer wel deel van uit.
Winkelende dames vragen in de Jordaan de weg er naar toe. Ze zijn op
pad om leuke dingen aan te schaffen.
Onder hen was ook Michael Jackson in zijn jonge jaren, hier gefotografeerd
op de hoek van de Hazenstraat en de Lauriergracht door Claude Vanheije.
Jammer genoeg nemen luxe winkeltjes de plaats van de melkboer en de
spekslager in.
De Hazenstraat is als tiende straatje omgedoopt omdat daar inmiddels
ook voldoende galeries, vintage klerenwinkels en andere typische neringen
het van de oorspronkelijke groente- en snoepwinkeltjes overgenomen hebben.
De
burgemeester van de Hazenstraat

Hier zien we Nelis
Vogelenzang met voormalig burgemeester Job Cohen en de overleden
schrijver Harry Mulisch. Nelis wil beroemd worden en dat is hij
ook want hij staat op de foto samen met vele Bekende Nederlanders [zie
hier] Nelis woonde vroeger
in de Platanen op de Lauriergracht, een tehuis voor mensen met
een verstandelijke beperking. Sinds dat verhuisde naar Amsterdam Noord
is Nelis vrijwel dagelijks in de buurt te vinden. Af en toe schrijft
hij een bekeuring uit, maar daar kom je onderuit als je belooft iets
niet meer te doen. Nelis is eigenlijk de burgemeester van de Hazenstraat.
Hazenstraat hoek Elandsgracht
[1902]
Hop hop hop, knoop de socialisten op

Colporteren van het blad Recht voor Allen
Karel
Anthonie Bos woont in de Hazenstraat
Nr. 4
Hij is de beroemde of beruchte colporteur van socialistische pamfletten
en van het weekblad Recht voor Allen. Daarom worden bij hem de
ruiten ingeslagen.
Een bende was zo geestdriftig voor vaderland en vorstenhuis, dat zij
voor het Paleis op de Dam het volkslied stonden te zingen. Na dit eerbetoon
kon het huis van de burgemeester niet worden overgeslagen. De troep
trok naar de Keizersgracht, zong daar het 'Wien Neerlands Bloed' en
begaf zich hossend naar de Westermarkt. Daar werd besloten 'die Bos
es mores te leren'.
Toen de bende in de Hazenstraat arriveerde, stond een tiental socialisten
op de stoep van het boekwinkeltje van Bos.
De vereerders van het vorstenhuis schreeuwden nog een paar keer Hop,
hop, hop, hang de socialisten op. Ze begonnen met vlaggenstokken,
waaraan de vaderlandse en de oranjevlaggen waren bevestigd, te slaan
en te rammen, vernielden de ruiten en drongen de verdedigers, machteloos
tegen een dertigvoudige overmacht, in het winkeltje terug. Die sloten
de deur en moesten aanzien dat alle ruiten werden ingeslagen.
Pas na meer dan een half uur brullen en lallen kwamen de agenten van
het posthuis, dat in het voormalig Luthers Weeshuis om de hoek op de
Lauriergracht gevestigd was.
Ze zetten de brug voor de Hazenstraat af en geloofden het verder wel.
Het gemeentebestuur laat zich verleiden door hun haat tegen de sociaal-democraten
en schrijft de verwoesting van winkeltje toe aan eigen schuld.
Is dat niet een bedenkelijk gemis aan zelfbeheersing?
Eten
en drinken

Olivaria olijfoliën / Chocolatl,
exclusieve chocolaatjes / Patisserie
Arnold Cornelis

La Festa / Ambachtelijke pizza's / Damescafé
Saarein
Mode
Damesmode, Hazenstraat
hoek Elandsstraat / Petsalon, Hoeden en
petten (verdwenen)
Vijfentwintig
jaar geleden begon hoedenmaakster Ans Wesseling haar salon met eigenzinnige
petten en hoeden. Tot in de Verenigde staten waren de honkbalpetten
bekend. Nu is het afgelopen met deze unieke nering. Boze stemmen beweren
dat er nog een kapsalon komt. Daarmee zijn er dan drie op de tien vierkante
meter.

Guus vd Berg, Ambachtelijke schoenmaker
/ Kattenmode 'Cats & Things

In de Gruttersgang / Dameshoedenfabriek
[1972]

Nr.18 / Vintage mode
Van
oude automobielen naar nieuwe kunst
Wij roepen het
van de daken BROOD van de KORENSCHOOF zal u smaken
Hazenstraat hoek Elandsstraat
eerst Autosloperij, tegenwoordig: Galerie Diana
Stigter

Opening van galerie Ververs / Fotogalerie
Wouter van Leeuwen
Een
kunstenaar in de etalage
Nr.10 de Turkse Keizerspoort / Nr.16
Galerie-atelier van Joep Buijs
De meeste kunstenaars werken op hun al dan niet riante atelier
aan hun schilderijen tot het moment dat het werkstuk op reis gaat naar
een bestemming in een galerie of museum. Dan kan iedereen het werk bewonderen
of afkeurend bekijken zonder dat de kunstenaar meekijkt. Zo niet bij
Joep Buijs. Hij maakt schilderijen van honden, zijn dochtertje
en zo meer, in de etalage van zijn kleine atelier in de Hazenstraat.
Iedere voorbijganger kan zien hoe het werk vordert en de kunstenaar
naar het hoe en waarom ervan vragen.

Gevelstenen
Nr.10 De Turkse Keizerspoort
/ Nr. 26 In de Zwaan /

Nr 62 Een boogbrug met drie doorgangen. De met keien geplaveide brug
is aan de zijkanten van typisch Amsterdamse smeedijzeren leuningen voorzien.
Aan de linkerzijde loopt een os tegen de helling op. Het relief verwijst
naar de naam van schoenmaker Jan van der Sluijs die in 1765 dit
huis liet bouwen. waarschijnlijk is een rand met het jaartal 1765 er
afgehakt.

Nr.39
/ Deze gevelsteen is in 1996 geplaatst door de eigenaar.
Die voelde zich belaagd door de nieuwbouw die links en rechts van zijn
oude pand.

Een uithangbord van musicerende hazen hing in vroeger tijden in de Hazenstraat.
Het houten bord toont hazen die op de schalmei, de klarinet en de hobo
speelden. Tegenwoordig maakt het deel uit van de Dom van Lund in Zweden.
Hoe het daar gekomen is weten we niet.
Mozaïekjes

Hazenstraat hoek Lauriergracht
De
kleine mozaïeken zijn Space Invaders, buitenaardse
wezens die als pixelwezentjes door een anonieme kunstenaar die zich
Invader
noemt, op de tegeltjes gemaakt zijn. Ze waren opgebouwd uit slechts
enkele pixels in een computerspel.
Invader geeft met de mozaïeksteentjes
de gepixelde hoofdrolspelers hun oorspronkelijke gedaante terug, alleen
niet op het scherm maar in de publieke ruimte.
Sinds 1998 duiken de Space Invaders op in vele internationale steden
en sinds 2000 ook in Amsterdam. Ze verschijnen op gebouwen, aan de zijkant
van bruggen, en op allerlei onmogelijke plekken. Een van de eerste plekken
was op de hoek van de Hazenstraat en de Lauriergracht.
Modernistische
nieuwbouw

Hazenstraat Nr.
2
Hazenstraat Nr.56 (L) / Nr.37 (R)
De
Nederlander heeft één afgod, dat is de aardappel
In de supermarkt op de Elandsgracht is duidelijk wat volksvoedsel nummer
één is. Het vak met de aardappels is goed gevuld met die
knollen in alle soorten en maten van Krieltjes tot Eigenheimers, vast
afkokend of kruimig, in plastic verpakt.
In de Jordaan waren veel aardappelhandelaren en die supermarkt was ook
begonnen als een aardappelkeldertje op de hoek van de Hazenstraat.

Hazenstraat hoek Elandsgracht / Groentehandel
Lindeman /
Van
Aardappelhandel naar supermarkt Albert Heijn
Op de hoek van de Elandsgracht en de Hazenstraat begon
Simon Lindeman in 1869
een aardappelhandel.
De oude Simon kon niet bevroeden dat het familiebedrijf vijf supermarkten
zou vestigen
Hij zou zich mogelijk ook in zijn graf omdraaien als hij zag dat zijn
naam op de gevel vervangen zou worden door een AH logo, met alle blauwe
toestanden die er bij horen.
Hoewel je voor een goede aardappel bij hem terecht kon, werd begin vorige
eeuw de aardappelhandel uitgebreid met groente en fruit.
Op een sluipende manier moest Lindeman voldoen aan 'de eischen der nieuwe
tijd', uitbreiding van het assortiment met zuivel.
De tijd was voorbij dat je met je groenteboer uitgebreid kon praten
over de kwaliteit van de aardappels die in grote houten bakken klaar
lagen en die in de vroege morgen door één van de oudere
broers Lindeman persoonlijk op de Centrale Markthallen uitgezocht waren.
Aardappelboer is een vak. Vakkenvuller in een supermarkt een bijbaantje.

Hazenstraat
hoek Elandsstraat / Aardappelhandel Blom [1919] / Dezelfde plek [2000]
Aardappelhandelaar P Blom was een concurrent
van Lindeman.
Het is bijzonder dat op korte afstand van elkaar twee gelijke neringen
konden bestaan.
De
Snelliusschool

Hazenstraat / Voormalige Snelliusschool
[1980]
De school is verplaatst naar de Elandsstraat als
14e Montessorischool De Jordaan.
Mijn meisjesnaam
is Neeltje Onink. Ik ben geboren op 2 augustus1942 op de Lauriergracht
67. Ik zat op de Snelliusschool in de Hazenstraat. Jammer dat ik niet
meer foto's zie van de school waar ik 8 jaar opgezeten heb, 2 jaar kleuterklas
en alle zes klassen. Het was best een mooie school van binnen, met marmeren
trappen dacht ik en een grote speeltuin buiten.

3e en 4e
klas van de Snellius school in 1952.
Meester Galema was een geliefde meester voor vele jaren. Zeker meer
dan twintig jaar,heeft hij daar les gegeven.
In de Hazenstraat waren veel winkeltjes, snoepwinkeltjes, zoals tante
Alie en Tante Truus. Truus had een verhouding met de drogist in de Hazenstraat.
Er waren een paar slagers, een schoenmakerij, een Italiaanse ijswinkel,
Carels de bakker, een loodgieter, een elektriciteitswinkel en een tweedehands
meubelwinkel. Er woonde een familie met 12 kinderen in een oud winkelpandje.
De Pappovanies, de baby speelde in de etalage. Het was er erg
klein. Ik ben er wel eens binnen geweest, ongelooflijk zo oud alles
was en zo arm. Ze gingen op een emmer omdat de WC zeker verstopt was.
Die werd dan buiten in de goot geleegd.
De schillenboer kwam met paard en wagen langs. Aan de brughekken hing
een een grote reddingshaak,als er iemand in de gracht viel,kon die gered
worden.
Klene was een drop- en snoepfabriek op de Looiersgracht. Veel
meisjes uit de buurt werkten daar, als ze van hun werk af kwamen, liepen
ze vaak gearmd te lachen, soms wel 5 of 6 meisjes naast elkaar gein
te maken. Dan hoorde ik vrouwen zeggen, daar hebbe we de "Klene
meiden".
Tegen mij werd gezegd dat ik beter mijn best op school moest doen en
naar de Mulo moest gaan, anders werd ik ook een Klene meid. Ik vond
dat niet zo erg, het leek toch alsof ze veel gein hadden.
Wij zijn in 1954
naar Slotermeer verhuisd, maar wij hadden eerder een prachtige woning
op de Lauriergracht. Er was een douche en een groot balkon achter. Deze
woningen waren in 1937 gebouwd,2 slaapkamers,ik was met mijn 2 zusters
en een jongere broer.
Ik
heet nu Neeltje Wilson. Sinds 1968 woon ik in Virginia Williamsburg
USA,
Stegen
en gangen in buurt FF
Officieel mocht
op binnenerven niet gebouwd worden, maar in de Jordaan trok men zich
daar niets van aan. Huisjesmelkers bouwen goedkope pandjes achter de
bestaande huizen die te bereiken zijn via stegen en gangen van nog geen
meter breed.
In de 18e eeuw zijn er in de Jordaan 972 gangen naar 1690 achterhuizen,
waarin 3795 families wonen. In buurt FF, waar de Lauriergracht het middelpunt
van was, waren 33 van die gangen. Tijdens de bouwperiode werd vaak bezuinigd
op heipalen, waardoor verschillende huisjes begonnen te verzakken.
Een bouwkavel mocht niet breder dan 20 voeten, van ongeveer 28 cm.,
zijn.
Een gang naast de bebouwing mocht niet dichtgetimmerd worden. Er mocht
wel een dakje over, maar dat moest zo hoog zijn dat een man met een
turfmand op zijn hoofd er nog onder paste. Dat moest opdat de mensen
die achter zo'n gang woonden nog turf voor hun kacheltjes konden krijgen.
Gangen
aan de Hazenstraat:
Keizerspoort
Kermisgang
Gruttersgang
Smidsgang
|