|
De
werkelijkheid wordt georganiseerd
Hendrik Nicolaas Werkman:
compositie met X, 1927
Tekens doen
geen verslag van de werkelijkheid.
Ze organiseren een werkelijkheid
De symbolen,
losgerukt uit hun dienende functie, worden soms gebruikt of misbruikt
voor een ander doel.
De handeling van het ontkoppelen van teken en betekenis is de
inbreng van de kunstenaar.
De ene kunstenaar gebruikt lettertekens voor een doel waarvoor
ze niet bedacht zijn, een andere kunstenaar doet dat bijvoorbeeld
met gebruiksvoorwerpen.
Kunst
moet het hebben van emoties
en laat
die op het verstand voorgaan. Of ze laat het verstand ongebruikt.
De ratio en emotie staan met elkaar op gespannen voet.
Iets van die tweeslachtigheid ligt aan het fundament van
mijn bezwaren tegen het gebruiken van visuele
poëzie op
plaatsen waar taal al problematisch genoeg is in zichzelf.
Taal
als communicatiemiddel moet zo helder en duidelijk mogelijk zijn
en de versluierende werking van kunst moet daarbij achterwege
blijven.
Het
recht van de kunstenaar, om alle onderdelen van communicatie
in de samenleving te gebruiken en te vervormen of hervormen, wil
ik niet betwisten. Wel moet er een duidelijk onderscheid bestaan
tussen taal in een primaire functie en taal in een secundaire
functie als medium der visuele kunsten.
Er
zijn dichters die niet tevreden zijn
met hun eigen alfabet.
Ze gaan visuele poëzie vervaardigen.
Er zijn beeldende kunstenaars
die de letters van het
alfabet als vervanging van bijvoorbeeld de penseelstreek, los
van hun talige betekenis, toepassen.
Reinier
Lucassen:
SEL (loch in eeuwigheid) 1993
|
Email
Ferdinand
Kriwet: Rundschreibe 5
