naar PP&P index


Letters
Kunnen achter elkaar geschreven worden
Dan zijn het woorden
Woorden
Kunnen achter elkaar geplakt worden
Dan zijn het zinnen
Zinnen
Kunnen onder elkaar gezet worden
Dan zijn het teksten, soms gedichten
Teksten
Kunnen gedrukt worden
Dan staan ze in boeken
Gedichten
Komen op het Wereld Wijde Web
Dan kan iedereen ze lezen.


Wat PP&Pertjes ook kunnen:
Teksten laten horen
En dat deden ze
In het Parooltheater
Met een select publiek erbij

Maar er gebeurde meer:
Het selecte publiek
Schreef zelf ook.


Pantun
Dat zijn gedichten
Met genummerde regels

Een aantal regels
Was geknipt
Uit de teksten van de kinderen
Dan was er alvast een begin
Die geknipte regels zijn
Vet gedrukt
Vet en Cool


Takjes tussen zijn tenen
Met glinsterballetjes er aan
Die flikkeren bij het kaarslicht
En toch is het geen Kerstmis

Met glinsterballetje eraan
Kunstsneeuw op de takjes
En toch is het geen Kerstmis
Een dakpijp met zwarte gaatjes

Kunstsneeuw op de takjes
Er hangt verdriet aan oude bomen
Een dakpijp met zwarte gaatjes
Danst in de ochtendmist

Takjes tussen zijn tenen
Maken dat het kriebelt
Die flikkeren bij kaarslicht
Ha-ha-tsjoe

Ik schil twee uien en snij ze in stukjes
Het wordt huilen, tranen met tuiten
Ik zal ze wel krijgen
Ik ga ze lekker bakken met boter en vijgen

Het wordt huielen, tranen met tuiten
Ze kwamen op een vreemde plek
Ik ga ze bakken met boter en vijgen
Kannibalen zijn haast niet te krijgen

Ze kwamen op een vreemde plek
de kralen die ze rijgen
kannibalen zijn haast niet te krijgen
Maar die zijn wel gek

Ik schil twee uien en snij ze in stukjes
En bak ze, met paprika erbij
Ik zal ze wel krijgen
En daarna eet ik ze op

Die mensen
hadden rare kleren aan

Dat dacht ik, maar
Ze hadden hun kleren raar aan
Ze visten bij het licht van de maan

Dat dacht ik maar
Zodat er sneeuw naar beneden kwam
Ze visten bij het licht van de maan
En leefden verder in de dagelijkse waan

Zodat er sneeuw naar beneden kwam
Die bleef liggen op straat
En leefden verder in de dagelijkse waan
Boodschappen doen en huilen naar de maan

Die mensen hadden rare kleren aan
Veel te dun bij al die sneeuw
Ze hadden hun kleren raar aan
Zodat ze glommen in de maan

Het lag op de drukpers
Een vals bankbiljet
Het was geen euro
Geheim geld

Een vast bankbiljet
Een violist zonder hoofd
Hij had zijn hoofd geruild
Voor het bankbiljet

Een violist zonder hoofd
Dat is niet handig
Voor het bankbiljet
Hij kon de noten niet lezen

Het lag op de drukpers
Het was hééél groot
Het was geen euro
Het was iets speciaals
Ze wandelde met een loopkarretje

Ze was oud
Ze was klein
Ze kon niet

Ze was oud
Ze hingen aan een haakje
Ze kon niet
Erbij, ze was te klein

Ze hingen aan een haakje
Ze waren nog nat
Ze was te klein
en te oud

Ze wandelde met een loopkarretje
Ze was oud
Ze was klein
En rook vies


 

Pen Papier & Plek
aflevering 13

in het Parooltheater


We probeerden van alles
Eerst met groen
Daarna met ogen dicht
Ja, we hadden geluk

Eerst met groen
Dat kwam goed uit
Ja, we hadden geluk
Als een bos zo groenig

Dat kwam goed uit
Gauw de gordijnen dicht
Als een bos zo groenig
Waren mijn gedachten toen ik wakker werd

We probeerden van alles
Mijn maag draait zich om
Daarna met ogen dicht
Draai ik in een vrije val

Een rode paprika
Lag te glimmen op de schaal
Rood en rond, helemaal gezond
Je zou er zo je tanden in zetten

Lag te glimmen op de schaal
Als ik eens een andere broek aantrek
Je zou er zo je tanden in zetten
Wat een goed gevoel

Als ik eens een andere broek aantrek
Die mooi en schoon is
Wat een goed gevoel
Hmmm

Een rode paprika
Licht te wachten op de schaal
Rood en rond, helemaal gezond
Wacht hij om gebakken te worden

Ik rij weer hard
maar iets minder

Raak los van de grond
Voel de wind langs mijn oren
Ik kan niet naar buiten kijken

Raak los van de grond
Zeilend en zwaaiend
Ik kan niet naar beneden kijken
Ik ben bang

Zeilend en zwaaiend
Varen we de haven uit
Ik ben bang
Toch lokt de toekomst


Ik rij weer hard maar iets minder
Het raam staat open
Voel de wind langs m'n oren
Mijn ogen tranen

Wat zou er gebeurd zijn
met zijn been?

Daarnet liep het nog
Daarnet sprong het nog
Waar is het verdorie heen, dat been

Daarnet liep het nog
Het dronk snel een glaasje wijn
Waar is het verdorie heen, dat been?
Op één kan je zo moeilijk lopen!

Het dronk snel een glaasje wijn
En nam er meteen nog een want
Op één kan je zo moeilijk lopen
Hij besloot een luchtje te scheppen

Wat zou er gebeurd zijn met zijn been?
Gevold, altijd door het andere been
Daarnet sprong het nog
Daarnet zong het nog…

Als mijn tanden nou zwart zijn
En mijn haren groen
Zou ik voor de gein
Poepen in een oude schoen

En mijn haren groen
Hij pakte een zonnebril en zette hem op
Poepen in een oude schoen
Ja, dat wil ik met je samen doen


Hij pakte een zonnebril en zette hem op
Ook een petje zette hij op zijn kop
Ja, dat wil ik met je samen doen
En daarna krijg je een dikke zoen

Als mijn tanden nou zwart zijn
En het kauwen gaat niet meer zo fijn
Zou ik voor de gein
Nog weer eens jong willen zijn

"Eigen schuld" zei de koning
Hij liep boos weg
Sommige dienaren gingen achter hem aan
De anderen zeiden, laat hem maar gaan

Hij liep boos weg
Ze hadden de verkeerde kabouters
De anderen zeiden laat hem maar gaan
En hij liep weg

Ze hadden de verkeerde kabouters
Want het waren dwergen
En hij liep weg
Hij had er genoeg van

"Eigen schuld" zei de koning
Ga maar weg
Sommige dienaren gingen achter hem aan
Ze vonden de koning stom


naar boven

 

 

Kinderen in een korte broek
Met appel in de hand
Ze lopen keurig in een rij
Mam, mag ik ook bij de padvinderij?

Met een appel in de hand
Een lange meneer en een poes
Mam, mag ik ook bij de padvinderij?
Dan ben ik weer blij

Een lange meneer en een poes
Ze aten samen een ei
Dan ben ik weer blij
We lusten geen appelmoes

Kinderen in een korte broek
Samen naar de zon op zoek
Ze lopen keurig in een rij
En voelen zich vrij en blij

Als ik nadenk word ik slim
Maar soms weet ik niet of ik denk
Ik denk dus ik ben
Maar ik twijfel vaak

Maar soms weet ik niet of ik denk
En nu stop ik met schrijven
Maar ik twijfel vaak
Kan ik wel of niet schrijven

En nu stop ik met schrijven
Al zitten er zoveel woorden in mijn hoofd
Kan ik wel of niet
Van al die woorden soep koken

Als ik nadenk word ik slim
Abacadabra achter mijn ogen
Ik denk dus ik ben
Soms wel, soms niets

Ik had vroeger
een konijn

Hij maakte nooit eens een geluid
Alleen als hij boos was
Dan gromde hij

Hij maakte nooit eens een geluid
Maar glimlachte wel melancholiek
Dan gromde hij
De grote lieve klikboor

Maar glimlachte wel melancholiek
Zoals konijnen doen
De grote lieve klikboor
Grommend in zijn mond

Ik had vroeger een konijn
Groot en wit met lieve ogen
Alleen als hij boos was
Gingen zijn oren omhoog

Ik snij
mijn kipfilet in stukken

Wat een werk is dat!
Mijn mes is heel bot
Ik ruk mijn kipfilet in stukken

Wat een werk is dat
Alle griezelige gieren
Soms gaat alles in vieren
En denk ik verlekkerd aan de mieren

Alle griezelige gieren
Soms gaat alles in vieren
En denk verlekkerd aan de mieren
Grote god wat gaan we vieren

Ik snij mijn kipfilet in stukken
Gooi alles in de pan
Mijn mes is heel bot
Soms is de kipfilet rot

Een gymzaal vol met kinderen
Knokige knietjes en korte broeken
Ik hoor flarden van zinnen,
net een zwembad

Knokige knietjes en korte broeken
Krullen voor een ruitje
De gymleraar blaast op z'n fluitje
Nu is het neusje eraf gevallen

Krullen voor een ruitje
Neuzen platgedrukt
Nu is het neusje eraf gevallen
Dat was ook weer niet de bedoeling

Een gymzaal vol met kinderen
Wat een feest
Ik hoor flarden van zinnen
En keek door het ruitje

Soms wil ik niet naar bed
Dan ben ik aan het lezen
En ik eet nog een toetje
Het toetje te lekker, het stripboek te leuk

En ik eet nog een toetje
De wekkers gingen af
Het toetje te lekker, het stripboek te leuk
Ik blijf lekker liggen

De wekkers gingen af
Ik werd wakker
Ik blijf lekker liggen
Maar ik moet iets doen

Soms wil ik niet naar bed
Dan heb ik gewoon geen zin
Dat gebeurt af en toe
Nou, en ik slaap al...zzzz..


Het PP&P lied

Er liepen eens in Amsterdam
Een groepje kinderen en een grote man,
Ze liepen te marcheren.
Een groepje kinderen en een grote man,
Die liepen daar dus in Amsterdam,
Het leek wel een groepje beren!
refrein:
PP&P
Dat is Pen, Papier en een Plek 2x

Ze liepen steeds maar door en door,
Ze letten goed op of iemands iets verloor,
Ze kwamen bij een winkel.
Ze gingen toen de winkel in,
En zagen toen een hele grote spin,
En de baas was een scharminkel
refrein 2x

De baas die zei: "zo, kijk eens aan",
En ging dicht bij de kinderen staan,
En lachte heel gemeen.
Ik heb wel zin in een kindermaal,
Dan is het gedaan met dit verhaal,
En ben ik weer alleen!
refrein 2x

De kinderen keken elkaar even aan,
Ze zouden zich niet uit het veld laten slaan
En grepen naar hun tassen.
En gewapend met een pen en schrift
Spoten zij de baas met inkt in het gezicht
De man zei: "kom laten we verkassen!"
refrein:

PP&P
Dat is Pen Papier en een Plek
PP&P
Dat zijn de helden uit Amsterdam!

Sophie



mensen, dieren, planten
en dingen
op de De Wittenkade